هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عطار نیشابوری است که در آن شاعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از عشق به معشوقی که با رفتار سرکشانهاش او را آزار میدهد، شکایت میکند و از سوختن جان و دل در طمع وصال او مینالد. شاعر از زلف معشوق به عنوان زنجیری یاد میکند که او را اسیر کرده و از تیر مژههای معشوق به عنوان تیری که جان و دل او را هدف گرفته است، سخن میگوید. در نهایت، شاعر از گوهر معنی که در کلامش ریخته شده و از چشم پر گهر معشوق که آن را به کمال رسانده، یاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۷۴۱ - مورچهٔ قیرفام بر قمر آوردهای
مورچهٔ قیرفام بر قمر آوردهای
هندوی طوطی طعام بر شکر آوردهای ۱
سر نبرم از غمت زانکه تو از سرکشی
با سر زلفین خویش سر به سر آوردهای ۲
بی سر و پای توام گرچه به جان خواستن
ای دل و جان رهی دردسر آوردهای ۳
جان و دلم سوخته است از طمع خام تو
تا تو مرا باز خود از چه برآوردهای ۴
زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد
حلقهٔ زنجیر خود چون به درآوردهای ۵
پشت کمان شدم قدم تا تو به تیر مژه
جان و دلم چون هدف در نظر آوردهای ۶
خاطر عطار ریخت گوهر معنی به نطق
تا تو کنارش ز چشم پر گهر آوردهای ۷
هندوی طوطی طعام بر شکر آوردهای ۱
سر نبرم از غمت زانکه تو از سرکشی
با سر زلفین خویش سر به سر آوردهای ۲
بی سر و پای توام گرچه به جان خواستن
ای دل و جان رهی دردسر آوردهای ۳
جان و دلم سوخته است از طمع خام تو
تا تو مرا باز خود از چه برآوردهای ۴
زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد
حلقهٔ زنجیر خود چون به درآوردهای ۵
پشت کمان شدم قدم تا تو به تیر مژه
جان و دلم چون هدف در نظر آوردهای ۶
خاطر عطار ریخت گوهر معنی به نطق
تا تو کنارش ز چشم پر گهر آوردهای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۰ - ماه را در مشک پنهان کردهای
گوهر بعدی:غزل ۷۴۲ - ای که ز سودای عشق بی سر و پا ماندهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
