هوش مصنوعی: شاعر در این متن از بی‌گناهی خود و دوستانش در برابر اتهامات سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هرگز به کسی نگاه نادرست نداشته‌اند. او از عشق و شوق خود به معشوق می‌گوید و از روزگار سخت خود شکایت می‌کند، در حالی که تأکید می‌کند هیچ ظلمی نکرده‌اند. شاعر همچنین از بی‌توجهی دیگران به زیبایی‌های جهان و عدم قدردانی از نعمت‌ها گلایه دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند «غیرت»، «ظلم»، و «سیه روزگار» ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۲۷۶ - با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایم

با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایم
ما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم ۱

تا شعله برون نشود ز آتش درون
هرگز ز درد عشق تو آهی نکرده ایم ۲

یارب چرا ز ماه و شان خالیست شهر
ماهیست ما نظاره ماهی نکرده ایم ۳

جز نقد شوق و دولت عشق تو در جهان
هرگز نظر بمالی و جاهی نکرده ایم ۴

تیغ زبان ماست که عالم گرفته است
ما فتح کشوری بسپاهی نکرده ایم ۵

یارب چرا شدست سیه روزگار ما
ظلمی بهیچ خانه سیاهی نکرده ایم ۶

ما را ز دهر نیست فضولی تمتعی
زین باغ میل برگ گیاهی نکرده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.