هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پراحساس، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است. شاعر از گیسوی معشوق، رخسار ماهگونهاش، ابروی کمانیاش و دیگر زیباییهایش سخن میگوید و از رشک و حسرتی که این عشق در دلش ایجاد کرده، مینالد. همچنین، شاعر از بدخویی و آزردگیهایی که از سوی معشوق متحمل شده، شکایت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته در شعر ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد که برای گروههای سنی پایین مناسب نیست.
شماره ۲۷۸ - بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام
بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام
می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام ۱
بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک
کرد مانند سر مویی سر موی توام ۲
در دل از تأثیر مهرست این که همچون ماه نو
می فزاید متصل سودای ابروی توام ۳
تیر رشک است این که زد خورشید بر من روز وصل
یا بسر افکند سایه قد دلجوی توام ۴
کرد بیرون از سرم کویت هوای روضه را
حسرتی نگذاشت در جانم سگ کوی توام ۵
تو گلی من خار عمری دادمت خون از جگر
چون شگفتی بی نصیب از دیدن روی توام ۶
شوق بد خوییست هر ساعت فضولی در سرت
خوی بد داری بسی آزرده خوی توام ۷
می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام ۱
بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک
کرد مانند سر مویی سر موی توام ۲
در دل از تأثیر مهرست این که همچون ماه نو
می فزاید متصل سودای ابروی توام ۳
تیر رشک است این که زد خورشید بر من روز وصل
یا بسر افکند سایه قد دلجوی توام ۴
کرد بیرون از سرم کویت هوای روضه را
حسرتی نگذاشت در جانم سگ کوی توام ۵
تو گلی من خار عمری دادمت خون از جگر
چون شگفتی بی نصیب از دیدن روی توام ۶
شوق بد خوییست هر ساعت فضولی در سرت
خوی بد داری بسی آزرده خوی توام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۷ - خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۹ - زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
