هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنج‌های عاشقانه، تقدیر و دوری از تقلید کورکورانه می‌پردازد. شاعر از معشوق، زلف‌های او و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و در عین حال، مخاطب را از افتادن در دام‌های دنیوی و تقلید بی‌فکرانه برحذر می‌دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۳۷۲ - شانه ای گل بخم طره طرار منه

شانه ای گل بخم طره طرار منه
بستر راحت دلهاست درو خار منه ۱

پایمالم مکن ای قامت خم مژگان را
خار زیر قدمم از پی آزار منه ۲

سر آن زلف مکش بی ادب ای مشاطه
دست بی باک چنین در دهن مار منه ۳

سیر صحرای بلا شیوه سر بازانست
پای تقلید درین وادی خون خوار منه ۴

مرسان از بدی کار کدورت بر دل
داغ صد دغدغه بر سینه افگار منه ۵

ای قضا بر خط رخسار بتان گاه رقم
نقطه جز مردمک چشم من زار منه ۶

می رسد کار بتدریج فضولی بکمال
بهر تقوی قدح از دست بیک بار منه ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - شد دلم صد پاره و چون لاله بر هر پاره ای
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - سرم خاکیست بعد از رفتنت در رهگذر مانده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.