هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از غم و جفای معشوق و رقیبان مینالد، اما در عین حال، عشق و امید به وصال را نیز ستایش میکند. همچنین، اشارهای به دوری از اهل زهد و تمایل به زندگی شاد و عاشقانه دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و جفا نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۳۷۵ - ما را هلاک غمزه خونریز کرده ای
ما را هلاک غمزه خونریز کرده ای
تیغی عجب بکشتن من تیز کرده ای ۱
آزرده از جفای رقیب تو کی شوم
چون فهم کرده ام که تو انگیز کرده ای ۲
شد تازه داغ شوق تو تا باغ حسن را
آراسته بسبزه تو خیز کرده ای ۳
دل را نمی رسد ز فرح پای بر زمین
تا بسته اش بزلف دلاویز کرده ای ۴
جانم فدای طور تو باد ای امید وصل
کاندوه هجر را طرب آمیز کرده ای ۵
ای دل باهل زهد نداری ارادتی
زین ناکسان خوش است که پرهیز کرده ای ۶
بغداد را نخواست فضولی مگر دلت
کآهنگ عیش خانه تبریز کرده ای ۷
تیغی عجب بکشتن من تیز کرده ای ۱
آزرده از جفای رقیب تو کی شوم
چون فهم کرده ام که تو انگیز کرده ای ۲
شد تازه داغ شوق تو تا باغ حسن را
آراسته بسبزه تو خیز کرده ای ۳
دل را نمی رسد ز فرح پای بر زمین
تا بسته اش بزلف دلاویز کرده ای ۴
جانم فدای طور تو باد ای امید وصل
کاندوه هجر را طرب آمیز کرده ای ۵
ای دل باهل زهد نداری ارادتی
زین ناکسان خوش است که پرهیز کرده ای ۶
بغداد را نخواست فضولی مگر دلت
کآهنگ عیش خانه تبریز کرده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۶۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - با منی اما چه حاصل سوی من مایل نه ای
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - قد برافراخته آفت جانی شده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.