شماره ۳۸۷ - گر خدنگ غمزه را زین سان دمادم می زنی

گر خدنگ غمزه را زین سان دمادم می زنی
کشته گردد عالمی تا چشم بر هم می زنی ۱

نیست ممکن بیش ازین بیداد گر سنگین دلی
بر وفاداران خود سنگ جفا کم می زنی ۲

دانه در دام بهر صید مرغی می نهی
یا بقصد دل گره بر زلف پرخم می زنی ۳

این که داری در غمش ای دل صدای گریه نیست
خنده بر غفلت دلهای بی غم می زنی ۴

ای که در سر ذوق جام وصل داری نیست دور
گر ز مستی سنگ رد بر ساغر جم می زنی ۵

شمع شام فرقتم بگذار تا سوزم رفیق
می کشم خود را اگر از منع من دم می زنی ۶

بر گزیدی از همه عالم فضولی فقر را
دولتی داری که استغنا بعالم می زنی ۷