هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با زبان عرفانی و اخلاقی، مخاطب را به گذشت از خود، پرهیز از عشق دنیوی، پاکیزگی دل، دوری از غرور و تندخویی، و ارزش نهادن به زمان و اختیار دعوت میکند. همچنین از فضولی و ننگ نام برده و تأکید بر نیکنامی دارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد و برای کودکان قابل هضم نیست. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین معنوی، آن را برای مخاطبان با سن بالاتر مناسبتر میکند.
شماره ۳۸۹ - ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
جر کار عشق مگزین گر عشق کار داری ۱
ای آب زندگانی می بینمت مکدر
در دل مگر غباری زین خاکسار داری ۲
بر من ز تند خویی تیریست هر نگاهت
برگ گلی تو اما صد نوک خار داری ۳
ای طالب سلامت بر بند راه دیده
ز آن رو که بیم آفت زین رهگذار داری ۴
ساقی مکن تعلل در گردش آر ساغر
تا چند تشنگان را در انتظار داری ۵
بی اختیار خواهی رفتن ز بزم عالم
از کف منه پیاله تا اختیار داری ۶
از خیل نیک نامان می بینمت فضولی
کز نام ننگت آید وز ننگ عار داری ۷
جر کار عشق مگزین گر عشق کار داری ۱
ای آب زندگانی می بینمت مکدر
در دل مگر غباری زین خاکسار داری ۲
بر من ز تند خویی تیریست هر نگاهت
برگ گلی تو اما صد نوک خار داری ۳
ای طالب سلامت بر بند راه دیده
ز آن رو که بیم آفت زین رهگذار داری ۴
ساقی مکن تعلل در گردش آر ساغر
تا چند تشنگان را در انتظار داری ۵
بی اختیار خواهی رفتن ز بزم عالم
از کف منه پیاله تا اختیار داری ۶
از خیل نیک نامان می بینمت فضولی
کز نام ننگت آید وز ننگ عار داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۸ - یارب آن بی درد را در دل ز عشق افکن غمی
گوهر بعدی:شماره ۳۹۰ - از پری رویان بدل بردن همین مایل تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.