خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از زبان شاعری است که از عشق و دل‌سوزی خود می‌گوید. او خود را مانند شمعی می‌داند که در یاد بزم‌ها می‌سوزد و از عشق و رسوایی‌هایش سخن می‌گوید. شاعر معشوقه را به لیلی تشبیه می‌کند و خود را مجنونی می‌داند که در عشق او سوخته است. همچنین، او از تقلید ناقص دیگران از معشوقه انتقاد می‌کند و بیان می‌کند که تنها تمنای دلش معشوقه است.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رسوایی و دل‌سوزی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آرایی
چراغ هر کسی را بخت می افروزد از جایی

اگر رسوایی مجنون ز من بیش است ز آنست این
که در دوران من بهر تماشا نیست بینایی

برعنایی مرا شیدای خود کردی عفاک الله
که دارد همچو من رعنایی و همچون تو شیدایی

ترا مانند لیلی هر که گوید خوانمش مجنون
برابر کی شود با شاهد مستور رسوایی

بتقلید تو خوش خوش می خرامد آفتاب اما
چه خیزد از خرام او ندارد هیچ بالایی

تمنایم تویی در دل تمنای دگر دارم
که نبود در دلم غیر از تو در عالم تمنایی

فضولی خویش را آموختی با ماه سیمایان
کجا پیدا کنم بهر تو هر دم ما سیمایی

«فضولی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir