رباعی ۵۳ - چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ
پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ ۱

می نوش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلخ به غٌرّه آید از غره به سلخ ۲