شماره ۴۰۹ - نپرسد از من بی کس درین دیار کسی

نپرسد از من بی کس درین دیار کسی
کسی نیم که ز من گیرد اعتبار کسی ۱

بشرط صبر بیوسف چو می رسد یعقوب
چرا کند گله از دور روزگار کسی ۲

چو هست محنت هجران بقدر مدت عمر
چرا بوصل نباشد امیدوار کسی ۳

گل مراد بر آرد اگر دهد آبی
ز ابر صبر بگلزار انتظار کسی ۴

شعاع مهر محبت کمندها دارد
نمی رود سوی خوبان باختیار کسی ۵

چه غافلی که ترحم نمی کنی یک بار
اگر برای تو میرد هزار بار کسی ۶

ز سنگها که زدی بر سرم دهد یادم
مرا چو لوح نهد بر سر مزار کسی ۷

سرود ذوق فضولی ز کس نمی شنوم
مگر نماند ز رندان باده خوار کسی ۸