غزل ۷۵۶ - جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی

جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی
من بر کنار رفتم تو در میان نشستی ۱

گر جان ز من ربودی الحمدلله ای جان
چون تو بجای جانم بر جای جان نشستی ۲

گرچه تو را نبینم بی تو جهان نبینم
یعنی تو نور چشمی در چشم از آن نشستی ۳

چون خواستی که عاشق در خون دل بگردد
در خون دل نشاندی در لامکان نشستی ۴

من چون به خون نگردم از شوق تو چو تنها
در زیر خدر عزت چندان نهان نشستی ۵

گفتی مرا چو جویی در جان خویش یابی
چون جویمت که در جان بس بی نشان نشستی ۶

برخاست ز امتحانت یکبارگی دل من
من خود کیم که با من در امتحان نشستی ۷

تا من تو را بدیدم دیگر جهان ندیدم
گم شد جهان ز چشمم تا در جهان نشستی ۸

عطار عاشق از تو زین بیش صبر نکند
نبود روا که چندین بی عاشقان نشستی ۹