غزل ۷۵۵ - اگر از نسیم زلفت اثری به جان فرستی

اگر از نسیم زلفت اثری به جان فرستی
به امید وصل جان را، خط جاودان فرستی ۱

ز پی تو پاک‌بازان به جهان در اوفتادند
چه اگر ز زلف بویی به همه جهان فرستی ۲

ز تعجب و ز حیرت دل و جان به سر درآید
چو تو بوی زلف مشکین به میان جان فرستی ۳

همه خلق تا قیامت به تحیر اندر افتد
اگر از رخت فروغی به جهانیان فرستی ۴

عجب اینکه سر عشقت دو جهان چگونه پر شد
که تو سر عشق خود را به جهان نهان فرستی ۵

چه عجب بود ز عطار اگر آیدش تفاخر
به جواهری که از دل به سر زبان فرستی ۶