غزل ۷۵۷ - ای همه راحت روان، سرو روان کیستی

ای همه راحت روان، سرو روان کیستی
ملک تو شد جهان جان، جان و جهان کیستی ۱

اینت جمال دلبری مثل تو کس ندیده‌ام
هیچ ندانم ای پسر تا تو از آن کیستی ۲

از لب همچو شکرت پر گهر است عالمی
ای گهر شریف جان گوهر کان کیستی ۳

بی تو چو جان و دل توی سیر شدم ز جان و دل
ای دل و جان من بگو تا دل وجان کیستی ۴

ای زده راه بر دلم نرگس نیم مست تو
رهزن دل شدی مرا روح روان کیستی ۵

عطار از هوای خود سود و زیان ز دست داد
از پی وصل و هجر خود سود و زیان کیستی ۶