هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که به او توجه کند. شاعر از زیبایی موهای معشوق و عهدهای شکستهاش شکایت میکند و از او میخواهد که به او محبت کند. همچنین، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق در جهان سخن میگوید و از او میخواهد که به او گل بدهد.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عهد شکسته و درخواست محبت ممکن است نیاز به بلوغ عاطفی و فکری بیشتری داشته باشد.
غزل ۷۷۲ - جانا دهنی چو پسته داری
جانا دهنی چو پسته داری
در پسته گهر دو رسته داری ۱
صد شور به پسته در فتاده است
زان قند که مغز پسته داری ۲
قندیم فرست و مرهمی ساز
زین بیش مرا چه خسته داری ۳
در هر سر موی زلف شستت
صد فتنهٔ نانشسته داری ۴
گفتی به درست عهد کردم
صد عهد چنین شکسته داری ۵
در تاز و جهان بگیر کز حسن
صد ابلق تنگ بسته داری ۶
یک گل ندهی ز رخ به عطار
وانگاه هزار دسته داری ۷
در پسته گهر دو رسته داری ۱
صد شور به پسته در فتاده است
زان قند که مغز پسته داری ۲
قندیم فرست و مرهمی ساز
زین بیش مرا چه خسته داری ۳
در هر سر موی زلف شستت
صد فتنهٔ نانشسته داری ۴
گفتی به درست عهد کردم
صد عهد چنین شکسته داری ۵
در تاز و جهان بگیر کز حسن
صد ابلق تنگ بسته داری ۶
یک گل ندهی ز رخ به عطار
وانگاه هزار دسته داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۷۱ - الصلا ای دل اگر در عشق او اقرار داری
گوهر بعدی:غزل ۷۷۳ - هم تن مویم از آن میان که نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
