هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از زلف، روی، ابرو و رخسار معشوق با تعابیر زیبا و استعاری مانند شب قدر، عید، ماه و محراب یاد می‌کند. همچنین، او از عشق عمیق و درد ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که دلی که به عشق معشوق گرویده، هرگز به درمان نخواهد رسید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تعابیر و استعارات به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارند تا به خوبی درک شوند.

شماره ۲۵ - زلف تو شب قدر من و روی تو عید است

زلف تو شب قدر من و روی تو عید است
وز زلف تو اندیشه ادراک بعید است ۱

ابروی تو هریک مه عید است از آنرو
در عالم از ابروی تو پیوسته دو عید است ۲

تا روی تو را دیده ام ای ماه دل افروز
روزم همه چون طالع و بخت تو سعید است ۳

هرگز نفسی در دو جهان شاد مبادا
آن دل که ز درد تو به درمان نرسیده است ۴

خالی نبود تا ابد از نور تجلی
آن را که به رخسار تو بینا شده دیده است ۵

رخصت ندهد عقل اگر خوانمت انسان
انسان خداروی، بدینسان که شنیده است ۶

دانی که ز عالم که برد دین به سلامت
آن دل که به کفر سر زلفت گرویده است ۷

تا قبله عشاق تو از روی تو شد راست
چون طاق دو ابروی تو محراب خمیده است ۸

تا وصف رخت در قلم آورد نسیمی
خط بر ورق حسن رخ ماه کشیده است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴ - عشق تو گرفتار تو داند که چه درد است
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - سالک عشق تو هر دم به جهان دگر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.