هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به ستایش معشوق و بیان ویژگی‌های عشق حقیقی می‌پردازد. شاعر از نور وجود معشوق، نقش بسته شدن تصویر او بر لوح دل، بی‌نیازی از حمایت دیگران در سایه محبوب، و درمان‌ناپذیری درد عشق سخن می‌گوید. همچنین تأکید می‌کند که راه یافتن به سوی معشوق تنها با هدایت خود او ممکن است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند 'مطلع انوار هدایت' یا 'عشق ترا مبداء و غایت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۷ - ای نور رخت مطلع انوار هدایت

ای نور رخت مطلع انوار هدایت
معلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت ۱

بر لوح دلم نقش خیال تو کشیدند
روزی که نبود از قلم و لوح حکایت ۲

از دشمنی خلق جهان باک ندارد
آن را که بود از طرف دوست حمایت ۳

گر لطف تو همراه شود بی خردان را
گو محو شو از روی زمین عقل و کفایت ۴

صد سالم اگر رانی و یک روز بخوانی
جز شکر تو جایی نتوان برد شکایت ۵

درد تو نه دردی که بود قابل درمان
عشق تو نه عشقی که رسد آن به نهایت ۶

کس مثل نسیمی نتواند به حقیقت
ره سوی تو بردن مگر از روی هدایت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۶ - ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.