هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق، نیاز به او، و مفاهیمی مانند عشق، رنج، و نیاز روحی سخن می‌گوید. در ابیات مختلف، از تشبیهات زیبا مانند لب باریک معشوق، خال سیاه روی گونۀ او، و سنبل مشکین استفاده شده است. همچنین، مفاهیمی مانند فقر معنوی در مقابل غنای عشق و وابستگی به معشوق بیان شده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۸ - گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاج

گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاج
نوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج ۱

ساقیا دردسری می دهدم رنج خمار
باده پیما که به یک جرعه بسازیم علاج ۲

بر بناگوش تو آن خال سیه دانی چیست؟
ز آبنوسی است یکی نقطه بر آن تخته عاج ۳

به تو محتاجم و روزی ز غلامان می پرس
صورت حال گدایان به سلطان محتاج ۴

هندویی سنبل مشکین تو از هر طرفی
دید و بر گردن مشک ختن آورد خراج ۵

تا شرف یافت ز خاک سر کوی تو سرم
به سر کوی تو سوگند، ندارم سر تاج ۶

دیده بحر است و در آن بحر نسیمی غواص
غرقه خواهد شدن ار بحر برآرد امواج ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷ - ای نور رخت مطلع انوار هدایت
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.