شماره ۷۳ - تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتاد

تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتاد
صد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد ۱

بر طور دل افتاد شبی پرتو رویت
جان مست تجلی شد و از پای درافتاد ۲

در کوی هوای تو قدم کی نهد آن کو
کرد از خطر اندیشه و در فکر سر افتاد ۳

زاهد که طریقش همه شب ذکر و دعا بود
در عشق تو با ناله و آه سحر افتاد ۴

(بردار سر از خواب خوش ای خفته که آتش
در جان گل از ناله مرغ سحر افتاد) ۵

با غمزه بگو حاجت شمشیر زدن نیست
کان تیر که بر جان زده ای کارگر افتاد ۶

(از پختن سودای سر زلف سیاهت
حاصل همه این بود که خون در جگر افتاد) ۷

گر شعله زند بر دل خورشید بسوزد
این آتش سودا که مرا بر جگر افتاد ۸

آمد به سر کوی دلم دوش خیالش
جان نعره زنان از حرم تن به در افتاد ۹

مقبول نظرها شد و منظور الهی
آن دل که به نزد تو قبول نظر افتاد ۱۰

در وصف گل روی تو پیچید نسیمی
اشعار منقش همه زان خوب و تر افتاد ۱۱