شماره ۸۵ - از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کرد

از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کرد
گله با وصل گل از خار جفا نتوان کرد ۱

کرده ام قیمت یک موی تو را هر دو جهان
گرچه او را به چنان تحفه بها نتوان کرد ۲

عمر چون باد هوا می گذرد حاضر باش
کاعتماد این همه بر باد هوا نتوان کرد ۳

عاشقان را به جفا خواه بکش خواه ببخش
حاکمی، هرچه کنی چون و چرا نتوان کرد ۴

مکن آهنگ جدایی که به شمشیر اجل
شهرگ جان مرا از تو جدا نتوان کرد ۵

غره وعده فردا شده، امروز ببین
که بدان نسیه چنین نقد رها نتوان کرد ۶

بر تن عارف اگر خرقه نباشد سهل است
هست آن زهد که در زیر قبا نتوان کرد ۷

بر سر دیده کنم جای خیالت زانرو
که نظرگاه خیالت همه جا نتوان کرد ۸

هر طبیبی که شد از درد نسیمی آگاه
گفت با درد به سر بر، که دوا نتوان کرد ۹