هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، وصال، درویشی، صبر و فقر معنوی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که تنها کسانی که از خودگذشتگی کنند و به درویشی برسند، می‌توانند به حقیقت عشق و وصال دست یابند. همچنین، تأکید می‌شود که عشق واقعی نیازمند صبر و فداکاری است و تنها کسانی که درد عشق را چشیده‌اند، می‌توانند به این مقام برسند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.

شماره ۱۰۳ - سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشد

سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشد
آشنا کی شود آن دل که به خود خویش نشد ۱

می کند آرزوی وصل تو هرکس لیکن
کار دولت به هوا و هوسی پیش نشد ۲

قیمت مرهم وصل تو ندانست آنکو
در ره وصل تواش پای طلب ریش نشد ۳

طالب درد تو هرگز نکند یاد دوا
کان که بیمار تو شد عافیت اندیش نشد ۴

گرچه شد صبر من و عشق تو، هردم کم و بیش
با تو عهدی که دلم بست کم و بیش نشد ۵

آن که از خوان وصالت به نوایی برسید
از نعیم دو جهان مفلس و درویش نشد ۶

تا ابد دوستی روی نکو دین من است
هیچ صاحب نظری منکر این کیش نشد ۷

جان اگر شد ز می عشق تو بی خود چه عجب
کیست از مستی این جرعه که بی خویش نشد ۸

به وصال تو نسیمی چه کند ملک جهان
با چنان نوش کسی ملتفت نیش نشد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۲ - مهر رخسار تو داغ عشق بر دل می کشد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۴ - آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.