هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عاشق از بی‌مهری معشوق است. شاعر از ناتوانی خود در رهایی از عشق و بی‌رحمی معشوق سخن می‌گوید و به زیبایی‌ها و رفتارهای معشوق اشاره می‌کند که باعث آزار و اذیت عاشق شده است. همچنین، امید به وصل و درمان دردهای عاشق از طریق معشوق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی可能需要 سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل.

شماره ۱۱۰ - دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتواند

دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتواند
اسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند ۱

بدین شوخی که هست از ناز ترک چشم بی رحمت
به غیر از مردم آزاری تواند کرد، نتواند ۲

به دلداری دل عاشق چه باشد گر همی جویی
نگاری چون تو دلداری تواند کرد، نتواند ۳

به زلف عنبرین خالت ببرد از ره دل ما را
حبش، ترک سیه کاری تواند کرد، نتواند ۴

ز چشمت چون طمع دارم دوای درد بیماری
چنین درمان بیماری تواند کرد، نتواند ۵

به جرم آنکه هر ساعت کشم صدزاری از عشقت
غمت بر من بجز خواری تواند کرد، نتواند ۶

خیال دولت وصلت دلم خوش می کند هردم
ندانم بخت این یاری تواند کرد، نتواند ۷

دل غمخواره ما را که خون گشت از غم سودا
طبیب عام غمخواری تواند کرد، نتواند ۸

لب و چشم تو تا باشد یکی مست آن دگر میگون
نسیمی عزم هشیاری تواند کرد، نتواند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - چنین که چهره خوب تو دلبری داند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.