هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و جفاهای معشوق سخن می‌گوید. او زیبایی و جمال معشوق را ستایش می‌کند و از رنج‌های عاشقی می‌نالد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند وفا، جور، و فداکاری در عشق دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

شماره ۱۱۸ - یار ما صاحب حسن است جفا چون نکند

یار ما صاحب حسن است جفا چون نکند
می کند، خوب، جفا دلبر ما، چون نکند ۱

خسرو کشور حسن است و ملاحت یارم
جور بر عاشق مسکین گدا چون نکند ۲

دلم از باد صبا بوی سر زلفش یافت
جان فدای قدم باد صبا چون نکند ۳

می کند جور و ز من چشم وفا دارد یار
عاشق دلشده با یار وفا چون نکند ۴

چشم ترکش به جفا خون دلم می ریزد
دلسیاهی که بود مست، خطا چون نکند ۵

آن که شد عاشق ابروی کماندار حبیب
دل و جان را هدف تیر بلا چون نکند ۶

ید بیضای جمالش چو ببیند زاهد
ترک سجاده و تسبیح و عصا چون نکند ۷

هر کرا دیده به شمع رخ او بینا شد
همچو پروانه برش جان به فدا چون نکند ۸

حاجت ما ز در یار، یقین، چون یار است
یار صاحب کرم از لطف عطا چون نکند ۹

جور خوبان جهان چون همه با اهل دل است
با نسیمی ستم آن ماه لقا چون نکند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - چشمی که جز مطالعه روی او کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.