شماره ۱۱۹ - چشمی که جز مطالعه روی او کند

چشمی که جز مطالعه روی او کند
آن به که بر جهان در منظر فرو کند ۱

از زلفش آن دلی که زند دم، چگونه او
یاد آورد ز نافه و عنبر به بو کند ۲

دولت در آن سر است که چوگان زلف یار
غلطان ز دوش آورد او را چو گو کند ۳

در مهر روی او تن ما گر شود رمیم
اجزای ما هنوز تمنای او کند ۴

طوفان نوح خیزد اگر سیل اشک ما
از ناودان دیده ما سر فرو کند ۵

بوی شراب لعل تو آید ز خاک ما
روزی که کاسه گر ز گل ما سبو کند ۶

سروی چو قامت تو نیابد جهان اگر
عمری دراز در سر این جست و جو کند ۷

دانی که را به جان نبود میل دل به تو
بی روح صورتی که دل از سنگ و رو کند ۸

باشد ملول خاطرش از شادی دو کون
دلخسته ای که با غم عشق تو خو کند ۹

خواهد نسیمی از سر زلف تو دم زدن
چندان که عمر در سر این گفت وگو کند ۱۰