شماره ۱۲۷ - دردمندان تو اندیشه درمان نکنند

دردمندان تو اندیشه درمان نکنند
مستمندان غمت فکر سر و جان نکنند ۱

زمره ای را که بود خاک درت آب حیات
چون سکندر طلب چشمه حیوان نکنند ۲

پیش چشم تو بمیرم که غرامت باشد
جان اگر صرف چنین گوشه نشینان نکنند ۳

سفر کعبه کویت چو کنند اهل صفا
حذر از بادیه و خار مغیلان نکنند ۴

بوی جمعیت از آن حلقه نیاید که در او
ذکر آن سلسله زلف پریشان نکنند ۵

پیش روی تو کنم سجده که ارباب یقین
قبله جز روی تو، ای قبله ایمان نکنند ۶

مفلسان حرم کوی تو از حشمت و جاه
چون نسیمی هوس ملک سلیمان نکنند ۷