شماره ۱۳۱ - قبله عشاق عارف صورت رحمان بود

قبله عشاق عارف صورت رحمان بود
جان و دل در عشق جانان باختن خوب آن بود ۱

پیش روی خوبرویان سجده می آرم، فقیه!
قبله ای کی به ز روی و صورت خوبان بود ۲

زاهد اندر عشق او در باز جان و دل چو من
زان که هر کو عشق او زینسان بود انسان بود ۳

نکته سر خدا در صورت خوبان خفی است
محرم این نکته جان عاشق حیران بود ۴

کی به جان واماند از جانان، بگو ناصح، کسی
عاشق مقتول خود را چون دیت جانان بود ۵

رنج و اندوه فراق عاشق غمدیده را
صورت سبع مثانی وجه او درمان بود ۶

ناصحا فکر من اندر عشق او جان دادن است
کی مرا فکر غم زولانه و زندان بود ۷

عشق می بازد نسیمی تا اثر باشد از او
عشق بازی با جمال دوست جاویدان بود ۸