شماره ۱۶۰ - بر سر کوی تو دارم سر سربازی باز

بر سر کوی تو دارم سر سربازی باز
صید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟ ۱

سیر شد خاطرم از گوشه نشینی، دارم
همچو چشم خوش تو خانه براندازی باز ۲

می دهد جان به هوای سر زلف تو نسیم
با من او را ز کجا شد سر انبازی باز ۳

در سراپای تو، ای سرو روان می بینم
که همه حسن و همه لطف و همه نازی باز ۴

کرده ای حاجب، ابروی کماندار ای مه
تا دل خلق به تیر مژه اندازی باز ۵

دل سودازده بر آتش غم سوخت چو عود
ای طبیب دل من چاره چه می سازی باز؟ ۶

تو بدین قامت اگر در چمن آیی روزی
نزند سرو سهی لاف سرافرازی باز ۷

جان بیمار نسیمی به جدایی تا کی
چون تن شمع بسوزانی و بگدازی باز ۸