شماره ۲۲۹ - با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون

با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون
آفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون ۱

گر شبی طالع شود بر بام چون بدرالدجا
تا صباح از شام زلفش آفتاب آید برون ۲

تا بود مهمان چشم من خیال چشم او
از سر چشمم کجا سودای خواب آید برون ۳

گر چو شمع از آتش دل چشم تر دارم چه عیب
هر که را سوزد دماغ از دیده آب آید برون ۴

گر خیال چشم مستش زاهدی بیند به خواب
از درون صومعه مست و خراب آید برون ۵

هر نفس بوی گلاب آید ز رخسارش ولی
نیست از گل دور، اگر بوی گلاب آید برون ۶

آفتاب حسن رویت گر بتابد بر فلک
شمع خورشید از توانایی و تاب آید برون ۷

چون نسیمی وصف لعل گوهرافشانش کند
از دهانش چون صدف در خوشاب آید برون ۸