هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی‌های معشوق را با استفاده از استعاره‌های مذهبی و طبیعی مانند اسماء حسنی، یاقوت، لؤلؤ و آفتاب توصیف می‌کند. شاعر از جمال معشوق به عنوان مظهر ایزد تعالی یاد می‌کند و عشق به او را موجب شوریدگی دو عالم می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مذهبی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۲۵۴ - ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمده

ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمده
وی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده ۱

آمده در شأن چشمت رمز ما زاغ البصر
روی و مویت را بیان یس و طه آمده ۲

بسته از لعل لبت یاقوت را خون در جگر
در دندان تو از لؤلؤی لا لا آمده ۳

معنی «آنست نارا» راز و رمز آن «شجر»
دیده ام آن عارض و آن قد و بالا آمده ۴

غمزه ات با عاشقان در شیوه سفک دماست
گرچه رویت سوره انا فتحنا آمده ۵

از ظهور آفتاب رویت ای بدر منیر
هردو عالم ذره سان در عشق دروا آمده ۶

سجده روی تو می آرد نسیمی دایما
ای جمالت مظهر ایزد تعالی آمده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۳ - ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمده
گوهر بعدی:شماره ۲۵۵ - دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.