غزل ۸۰۰ - ای روی تو فتنهٔ جهانی

ای روی تو فتنهٔ جهانی
مبهوت تو هر کجا که جانی ۱

کرده سر زلف پر فریبت
از هر سر مویم امتحانی ۲

در چشم زدی ز دست بر هم
چشمت به کرشمه‌ای جهانی ۳

ابروی تو رستها چو تیراست
بر زه که کند چنان کمانی ۴

طراری را طراوتی نیست
با طرهٔ چون تو دلستانی ۵

ندهد مه و مهر نور هرگز
بی عارض چون تو مهربانی ۶

در دل بردن به خوبی تو
هرگز ندهد کسی نشانی ۷

خورشید رخ تو را کند ذکر
هر ذره اگر شود زبانی ۸

تا من سگ تو شدم نماندست
از قالب من جز استخوانی ۹

من خاک توام مرا چنین خوار
در خون مفکن به هر زمانی ۱۰

در عشق تو چست‌تر ز عطار
مرغی نپرد ز آشیانی ۱۱