هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، به موضوع عشق، می‌نوشی، و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد. شاعر از جام شراب، ساقی زیبا، و نغمه‌های مستانه سخن می‌گوید و عشق را به عنوان نیرویی روشن‌گر و رهایی‌بخش توصیف می‌کند. او از زهد و ریاکاری دوری می‌جوید و خرابات (محل می‌نوشی) را جایگاه خود می‌داند. شعر با تصاویر زیبا و نمادین، عشق را به عنوان تنها حقیقت زندگی معرفی می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۲۸۳ - جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نی

جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نی
یحیی العظام و هی رمیم بفضل حی ۱

از زهد باریا چو نشد کار ما تمام
ماییم بعد از این و خرابات و جام می ۲

مطرب بیا و نغمه مستانه ساز کن
چون کار عشق نیست بجز های و هوی و هی ۳

خورشید عشق پرده ز رخسار برگرفت
ظل ظلیل عشق ز تشویق گشت طی ۴

جانم فدای عشق که از نور او نماند
در چشم عاشقان بجز از دوست هیچ شی ۵

تا شد اسیر چاه زنخدان او دلم
عار آیدش ز شاهی کاووس و جاه کی ۶

بیزار شد ز خرقه و بگذشت ز خانقاه
جان نسیمی تا به خرابات برد پی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - زلف را بر هر دو رخ جا می کنی
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - اگر میرم ز ناز نازنینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.