هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد فراق و دوری از معشوق میگوید. او از زمانی که معشوقش او را به خانهاش دعوت کرد و مهرش را بر دل رنجیدهاش مرهم نهاد، یاد میکند. اما اکنون، روزها برایش بیمعنا شدهاند و زمان به کندی میگذرد. در این دو هفتهای که از دیدار معشوقش گذشته، همه چیز برایش تلخ و ناخوشایند شده است. جسمش مانند چشمان مست معشوق بیمار شده و روزهایش سیاه و پریشان گشتهاند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانهای است که درک آنها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۸ - سه شنبه خواند مرا آن صنم بخانه خویش
سه شنبه خواند مرا آن صنم بخانه خویش
که مرهمی نهد از راه مهر بر دل ریش ۱
سه شنبه گشت دوشنبه دوشنبه آدینه
کنون بینم آدینه را چه آید پیش ۲
از آن زمان که هلال دو هفته یعنی بدر
نهفته چهره ز من از دو هفته باشد بیش ۳
درین دو هفته بود گل به پیش چشمم خار
درین دو هفته بود نوش در مذاقم نیش ۴
شدست جسمم چون چشم مست او بیمار
شدست روزم چون طره اش سیاه و پریش ۵
که مرهمی نهد از راه مهر بر دل ریش ۱
سه شنبه گشت دوشنبه دوشنبه آدینه
کنون بینم آدینه را چه آید پیش ۲
از آن زمان که هلال دو هفته یعنی بدر
نهفته چهره ز من از دو هفته باشد بیش ۳
درین دو هفته بود گل به پیش چشمم خار
درین دو هفته بود نوش در مذاقم نیش ۴
شدست جسمم چون چشم مست او بیمار
شدست روزم چون طره اش سیاه و پریش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - فدای بدرو رخ ماه و زلف پر شکنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.