غزل ۸۴۰ - گه به کرشمه دلم ز بر بربایی

گه به کرشمه دلم ز بر بربایی
گه ز تنم جان به یک نظر بربایی ۱

ننگ نیاید تو را که هیچ کسی را
گه دل و گه جان مختصر بربایی ۲

چون تتق از آفتاب چهره کنی دور
عقل براندازی و بصر بربایی ۳

چون سر زلف تو سرکشی کند آغاز
از سر مویی هزار سر بربایی ۴

از سر کین زان سنان غمزه کنی تیز
تا به سنانی ز مه قمر بربایی ۵

قصد کنی چون در آینه نگری تو
کز لب خود زاینه شکر بربایی ۶

بر طرفی می‌روی ز من که من مست
طرف ندارم که از کمر بربایی ۷

در رخ من ننگری به دیدهٔ رحمت
بلکه بدان بنگری که زر بربایی ۸

گر بربایی هزار دل تو به روزی
سیر نگردی تو و دگر بربایی ۹

چون نشکیبی ز دلربایی عشاق
جهد بر آن کن که بیشتر بربایی ۱۰

تا به ابد ای فرید تو بنمیری
از لب او یک شکر اگر بربایی ۱۱