هوش مصنوعی: این متن به مناسبت ولادت فیروز شاه مظفر دین سروده شده و با تشبیه‌های زیبا و تصاویر شاعرانه، جشن و شادی این شب را توصیف می‌کند. در این شعر، عناصر طبیعت مانند آسمان، ماه، خورشید و ستارگان به عنوان نمادهای جشن و برکت به کار رفته‌اند. همچنین، مفاهیم عرفانی مانند محبت، پرستش و بهشت نیز در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی پیچیده و تشبیه‌های عمیق، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد.

شماره ۱۰۱ - شب ولادت فیروز شه مظفر دین

شب ولادت فیروز شه مظفر دین
چو آسمان، مه و مهره و ستاره داشت زمین ۱

نشسته نیر دولت بصدر و گشته بپای
وزیر و عارض و سالار و حاجب و نوئین ۲

چنانکه در بر خورشید آسمان بینی
سهیل و مشتری و تیر و زهره و پروین ۳

دمید از دل گلهای آتشین آنشب
به چرخ تافته پیکان و آخته ژوبین ۴

همی تو گوئی کز آفتاب و زهره و ماه
رها شدند شهب هر دم از یسار و یمین ۵

کسیکه وارد آن بزم دلگشا گشتی
نشست کردی در روضه بهشت برین ۶

قطوف دانیه چیدی ز شاخه طوبی
می طهور گرفتی زدست حورالعین ۷

مراد خویش عیان سازم اندرین تشبیه
که خصم خیره نگوید مرا چنان و چنین ۸

قطوف دانیه شد میوه محبت شه
می طهور بود باده پرستش دین ۹

گرسنه ماند چشمی کزین نجوید کام
چو زهر باشد کامی کزان نشد شیرین ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - فاق العواهل صاحب الایوان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.