شمارهٔ ۱۰۶ - خطاب بمیرزا حیدر علی کمالی اصفهانی

ابوالکمال کمالی خدایگان سخن
به پیکر قلمت جای جان کرده سخن ۱

اگر نه کلک تو طرح سخن درافکندی
بر اوفتادی ازین مملکت نشان سخن ۲

توئی که کلک تو همواره ارمغان آرد
طبق طبق گل سوری ببوستان سخن ۳

چو خامه در پی مدحت بنامه پویه کند
کجا گرفت تواند کسی عنان سخن ۴

بگاه ذکر تو اندر مشام خلق رسد
شمیم مشک تتار از گلابدان سخن ۵

چو خواستی ز رهی قصه قرامطه را
چو آفتاب شدم سوی آسمان سخن ۶

منم که بر صفت مرد آسمان پیما
روم بعرش معارف زنردبان سخن ۷

ز من بگیر و مدون کن این صحیفه نو
که قادری و ادیبی و قدردان سخن ۸

حدیث فتنه صد ساله را درافکندم
چو نقش گوهر و مرجان به پرنیان سخن ۹

هزار نقش زموج پرند ساده کنم
پدید بر رخ سیمین پرنیان سخن ۱۰

ز یوسف بن ابی الساج و جیش بوطاهر
دراز گشت درین وقعه داستان سخن ۱۱

کنون بحضرتت این چامه را فرستادم
که دوخت سوزن کلکم بریسمان سخن ۱۲