شمارهٔ ۳۰ - اولتیماتوم روس به ایران و تجاوزات او در سرحدات ایران

چو همراز شد روس با انگلیس
همانند خالیگر و کاسه لیس ۱

به بستند پیمان مهر استوار
که با هم نباشند زنهار خوار ۲

نخست از در کینه روس دژم
به پیمان ایرانیان زد قلم ۳

بسی کار نستوده فهرست کرد
به دربار ایران پروتست کرد ۴

وز آن پیش کز رازداران تخت
بر او پاسخ آید گفتار سخت ۵

بدریا فرستاد فوجی گران
به گیلان و گرگان و مازندران ۶

که شیران آن بیشه را از کنام
برانند وزیشان نمانند نام ۷

دلیران آن بوم را بی گناه
رود سر به دار و شود تن به چاه ۸

سپاه دگر شد ز راه ارس
به گلزار تبریز چون خار و خس ۹

که باغ از ریاحین بپرداختند
چمن را ز مرغان تهی ساختند ۱۰

شکستند درهم قد سرو بن
نهال نو و شاخسار کهن ۱۱

بزرگان دین را در آن گیر و دار
کشیدند بر دار و کشتند زار ۱۲

دگر ره چگویم که بیداد روس
چها کرد از کینه در مرز طوس ۱۳

همانا زبان گنگ شد خامه لال
ندارم دل گفت و تاب مقال ۱۴

که شد تیره از توپ دشمن فضا
به بار علی بن موسی الرضا ۱۵

در آن باغ بارید باران مرگ
ز تنها فرو ریخت سر چون تگرگ ۱۶

بنالید چرخ و بلرزید عرش
زمین را بهم در نوردید فرش ۱۷

به مینو خبر برد روح الامین
رسول خدا زین خبر شد غمین ۱۸

پیمبر بسر زد علی ناله کرد
ز خون چشم زهرا س زمین لاله کرد ۱۹