بخش ۴ - نالیدن حسنخان حضور ظل السلطان

ستمدیده برداشت فریاد و آه
که ای رفته عدلت ز ماهی بماه ۱

ز جفتم که با ناله جفت آمدم
شب و روز بی خورد و خفت آمدم ۲

مرا جفت بیگانه خویش گشت
که در آشنائی بداندیش گشت ۳

مرا یار بی مهر ازکید دهر
چنان مار بی مهره افکند زهر ۴

نشاید بعهد تو ای پادشاه
باین فر و نیرو و تاج و کلاه ۵

که کدبانوئی کدخدائی کند
که خرمهره ای کهربایی کند ۶

پریشان کند برگرا زردیش
زن آن به که نبود جوانمردیش ۷

شها دارم اندر سخن تاب و پیچ
بر این خسته این ظلم مپسند هیچ ۸

که می بگذرد بر من امروز روز
بماند بر او تا ابد آه و سوز ۹