شماره ۱۰۴ - ایزد سرشته هر دل از آب و گل دگر

ایزد سرشته هر دل از آب و گل دگر
باشد مرا دل دگر، او را دل دگر ۱

دارم شب وصال تو، حسرت بروز هجر
جز رشک نیست وصل تو را حاصل دگر ۲

لیلی، اگر بجای دگر رفت محملش
مجنون نمیرود ز پی محمل دگر ۳

پیش تو آورم ز غم ار مشکلی، فغان
کاسان نکرده پیش نهی مشکل دگر ۴

از کشته آنکه روز جزا خواست خونبها
نبود بغیر قاتل من، قاتل دگر ۵

غافل ز دام جستمت، اما ز بی پری
ترسم بگیردم ز خدا غافل دگر ۶

خون شد دلم، که نیست یکی با زبان دلت
باید تو را زبان دگر یا دل دگر ۷

با کم ز سوختن نه چو پروانه، آه اگر
روشن شود ز شمع رخت، محفل دگر؟! ۸

نادیدن تو مشکل و، از بیم مدعی
باید ز دور دیدنت، این مشکل دگر! ۹

کشتی هزار صید و، پی جان آذری
سهل است اگر بخون بطپد بسمل دگر! ۱۰