شماره ۵۵ - جوانی زنی دید بر رخ نقاب

جوانی زنی دید بر رخ نقاب
گمان برد در زیر ابر آفتاب ۱

زغن بود، طاووس پنداشتش
هوای جوانی بر آن داشتش ۲

که از زاری و زر دلش کرد نرم
ز کابین او انجمن ساخت گرم ۳

شب آورد سوی شبستان چراغ
تو گفتی پر زاغ شد، چشم زاغ ۴

چو از روی زن پرده یکسو کشید
به جای پری، دیو در خانه دید! ۵

دل و جان و تن خسته شد زآن جوان
دل آزرده، جان خسته، تن ناتوان ۶

جوان را چو زن دید از خود نفور
بگفتش: کای آزاده مرد غیور ۷

مرا چشم مردم بسی در پی است
چو غافل شوی آتش اندر نی است ۸

به کاری گر از خانه بیرون روم
به ناچار ازین پس بگو چون روم؟! ۹

که تا بسته باشم به خود بی گمان
ز بدبین و بدگوی چشم و زبان ۱۰

ز گفتار زن، مرد چون گل شکفت
تبسم کنان، لب پر از خنده گفت: ۱۱

چو کاریت پیش آید ای نیک نام
بکش برقع از روی و بیرون خرام ۱۲

که بی پرده بیند چو کس روی تو
نیفتد نگاهش دگر سوی تو ۱۳

غرض ای که بر من جفا کرده‌ای
برآیی که از پرده در پرده‌ای! ۱۴