شماره ۴۴ - شمشیر بدست آمد سر مست زجام است

شمشیر بدست آمد سر مست زجام است
بادا بحلش خون من ار باده حرام است ۱

مفتون توام من نه بر آن طلعت و گیسو
آنجا که بهشت است نه صبح است و نه شام است ۲

وقتی ز خرابات به خلدم گذری بود
کوثر نبود خوشتر از آبی که بجام است ۳

شادی جهان زود مبدل بغم آید
آنرا که بغم شاد شود عیش مدام است ۴

با ما قدحی خواجه سپردن نتواند
او را حذر از ننگ و مرا ننگ زنام است ۵

وسواس خرد قصه بپایان نرساند
از عشق بپرسید که نا گفته تمام است ۶

تیری اگر از شست گشادیم و خطا رفت
با خصم بگویید که تیغی به نیام است ۷

جوش از هوسی در دل افسرده فتادست
در عشق نشاط آتشی افروز که خام است ۸