هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند عشق، عقل، جمال الهی و وصال با معشوق حقیقی می‌پردازد. شاعر از تضاد بین عقل و عشق سخن می‌گوید و به دنبال درک جمال الهی است. همچنین، او از سرنوشت خود و ارتباطش با معشوق الهی می‌نالد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارد.

شماره ۱۶۵ - این خیال خود پرستانند غافل کان جمال

این خیال خود پرستانند غافل کان جمال
تا بچشمی در نیاید بر نیاید در خیال

عقل گوید رب ارنی عشق میگوید که هی!
کیف اعبد گاه من معبودم و گه ذوالجلال

کیف اعبدرا شنیدی کوش تا بینی رخش
دیده ی ربی اری گر هم طلب کن زان جمال

یک خطاب آمد بعقل و عشق از در بار دوست
در صماخ این تجنب در سماع آن یقال

عقل مینالد ز خویش و عشق مینالد ز دوست
این همی جوید وصال و او همی گوید محال

من سیه بخت جهانم لیک در دوران شاه
همچو زلف دلستانم کز وی افزاید جمال

جان ستاند جان دهد جزغ سیه از یک نگاه
وان لب لعلی هنوز آسوده از رنج دلال

گر پریشان و سیه بختم همی بینی چه باک
زلف مشکین توام کزوی فزایی بر جمال
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - روشن از طلعت خورشید شود خانه ی گل
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - عاشقان را عشق بس باشد کفیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.