حکایت تاجری که از فروختن کنیز خود پشیمان شد

تاجری مالی و ملکی چند داشت
یک کنیزک با لبی چون قند داشت ۱

ناگهش بفروخت تا آواره شد
بس پشیمان گشت و بس بیچاره شد ۲

رفت پیش خواجه‌ای او بی‌قرار
می‌خریدش باز افزون از هزار ۳

ز آرزوی او جگر می‌سوختش
خواجهٔ او باز می‌نفروختش ۴

مرد می‌شد در میان ره مدام
خاک بر سر می‌فشاندی بردوام ۵

زار می‌گفتی که این داغم بس است
وین چنین داغی سزای آن کس است ۶

کز حماقت رفت، چشم عقل دوخت
دلبر خود را به دیناری فروخت ۷

روز بازاری چنین آراسته
تو زیان خویش را برخاسته ۸

هر نفس ز انفاس عمرت گوهریست
سوی حق هر ذره‌ای نو رهبریست ۹

از قدم تا فرق نعمتهای اوست
عرضه ده بر خویش نعمتهای دوست ۱۰

تا بدانی کز که دورافتاده‌ای
در جدایی بس صبور افتاده‌ای ۱۱

حق ترا پرورده در صد عز و ناز
تو ز نادانی به غیری مانده باز ۱۲