شماره ۲ - ای طفیل بود تو بود همه

ای طفیل بود تو بود همه
بود در سودای تو سود همه ۱

بودی و جز بود تو بودی نبود
بود پنهان آتشی دودی نبود ۲

عشق ناگه زد بر آتش دامنی
شعله ها سر کرد از هر روزنی ۳

شعله ها راه ظهور آموختند
پرده ها یک یک سراسر سوختند ۴

شد عیان از شعله ها آنگاه دود
شعله ها را دود ها پنهان نمود ۵

از درون چشمها جوشید رود
در کمون چشمه ها کوشید رود ۶

چشمها زان دود نابینا شده
چشمه ها زان رود نا پیدا شده ۷

چشم مازان رودها خیره شده
روز ما زان دودها تیره شده ۸

چون جمالش از حجاب غیب رست
از شهود خویش بر خود پرده بست ۹

بود تا بود او ز چشم غیر دور
از خفا گاهی و گاهی از ظهور ۱۰

کیست دانی غیر این ما و منی
چیست دانی سیر زین ماء منی ۱۱

چشم ما یک ره نبیند سوی دوست
ور ببیند هر چه بیند روی اوست ۱۲