هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر عشق عمیق و وابستگی شاعر به معشوق است. شاعر از غم فراق، زیبایی‌های معشوق و قدرت عشق سخن می‌گوید و از عناصری مانند گل، خار، شب، زلف و خورشید برای توصیف احساسات خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده شعر کلاسیک فارسی، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.

شماره ۱ - غم تو تا نفس باقیست با من هر نفس بادا

غم تو تا نفس باقیست با من هر نفس بادا
به جز روی گلت دیگر به چشمم خار و خس بادا! ۱

خیالم در شب زلفت رود ناگه به عیاری
به شهرستان حسنت نرگس مستت عسس بادا! ۲

چو فرزین مهره عشق تو را هر کس، که کج بازد
اگر شهرخ بود صد فیل او زیر فرس بادا! ۳

به راه عشق بندد ساربان شوق من محمل
قماش ناله دل ناقه او را جرس بادا! ۴

فلک روزی مبادا سازد از بند غم آزادم
کمند حلقه زلف تو آن دم دادرس بادا! ۵

اگر خورشید در پیشت زند لاف از دم خوبی
به گوش مرغ عنقا همچو آواز مگس بادا! ۶

ز باغ نظم طغرل جز گل مدح تو گل چیند
جزای او به صد خواری چو بلبل در قفس بادا! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر بعدی:شماره ۲ - ز عارض برقع افکندی، گشودی روی زیبا را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.