شماره ۹۴ - شب که در دل عکس خورشید رخ او جا گرفت

شب که در دل عکس خورشید رخ او جا گرفت
ظلمت هر ذره ام باج از ید بیضا گرفت ۱

سرفرازان را به عالم جو تواضع چاره نیست
درس تعلیم ادب می باید از مینا گرفت! ۲

در طریق عشق از سعی طلب غافل مباش
موج با این جهد آخر دامن دریا گرفت! ۳

کفر و ایمان هر دو یکسان است اندر چشم من
از می او بر سرم این نشئه تا بالا گرفت ۴

سوزن مرهم اگر باریک از فکر من است
خار راه عشق را کی می توان از پا گرفت؟! ۵

در دبستان جنون بودم به مجنون هم سبق
من مقیم شهر گشتم او ره صحرا گرفت ۶

رحم نامد با تو هیچ از ناله های زار من
از دلت تعلیم سختی شیشه خارا گرفت ۷

پرسش بیمار باید کرد گر خود دشمن است
هیچ نشنیدی سکندر چون سر دارا گرفت؟! ۸

تا شدم رمز آشنای نقطه های بی نشان
صید معنی طغرلم از پنجه عنقا گرفت ۹