هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از زیبایی‌های معشوق، مانند چشم‌ها، لب‌ها، و موهایش سخن می‌گوید و تأثیر این زیبایی‌ها را بر قلب خود توصیف می‌کند. همچنین، شاعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و غم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۰۹ - تا کلک صنع چشم تو سرمشق ناز کرد

تا کلک صنع چشم تو سرمشق ناز کرد
همچون تذرو ناز تو در چشم باز کرد ۱

آمد سلاح غمزه ات از بهر هوش من
کرد آنچنان به من که به محمود عیاذ کرد ۲

شهد لبت که باد تبر زد غلام او
نرخ نبات مصر به رخ پیاز کرد! ۳

قد بلند سرو تو قمری به باغ دید
کوکو زد و به پیش تو عرض نیاز کرد ۴

لعل از بدخش خیزد و گوهر ز لعل تو
داند هرانکه لعل و گهر امتیاز کرد ۵

یابد نوا ز پرده «عشاق » هر که او
زیر و بم ترانه عشق تو ساز کرد ۶

جیب قبا چو شانه دریدم ز کوتهی
دست قضا که دامن زلفت دراز کرد ۷

این طفل اشک راز نهان درون من
آمد به نزد مردم و افشای راز کرد ۸

نوشید ز سلسبیل و ورود عافیت بهشت
هر کس به طاق ابروی تو یک نماز کرد ۹

صراف عشق نقد دل طغرل مرا
روز ازل به بوته محنت گداز کرد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - غبار سرمه تا در خانه چشمش وطن دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - آتش عشق که خاکم تحفه بر باد آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.