هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و ستایش معشوق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، مانند باده عشق، آب حیات، و طوطی هند، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از وصال معشوق، غم عشق، و فروتنی در برابر معشوق می‌گوید و تأثیرات عشق را بر روح و جسم توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به درک ادبی بالاتری نیاز دارند.

شماره ۱۳۸ - باده عشق تو در هر دل اگر جوش کند

باده عشق تو در هر دل اگر جوش کند
اگرش آب حیات است کجا نوش کند؟! ۱

آرزومند وصال تو اگر هوشناک است
به یکی قطره می وصل تو بی هوش کند ۲

سر خود گر چه بر افلاک نو ساید
حلقه داغ غلامی تو در گوش کند ۳

طوطی هند شکرخائی لعلت بیند
از خجالت سخن خویش فراموش کند ۴

چشم آهوی تو آهو به ختن می گیرد
بلکه آهو به سیه چشمی آهوش کند ۵

از قضا خط برات اجل آرد هر کس
چون دو پیکر ز کمربند تو آغوش کند ۶

نخل شمشاد خرام قد او را بیند
بی ابا سجده محراب دو ابروش کند ۷

خم شود قامت او چون قد طغرل عمری
هر کسی بار غم عشق تو بر دوش کند! ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - عنبر زلف کژت بازار عنبر بشکند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - رنگ و بوی باغ حسنت در چمن شور افکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.