هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به توصیف زیبایی معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر شاعر می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، احساسات خود را بیان می‌کند و از جذابیت‌های معشوق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۳۹ - رنگ و بوی باغ حسنت در چمن شور افکند

رنگ و بوی باغ حسنت در چمن شور افکند
از دهان غنچه لعلت خنده را دور افکند ۱

حلقه زلف تو را رضوان اگر بیند به خواب
طوق قمری سازد و در گردن حور افکند ۲

یوسف مصر از حدیث خوبی ات یابد خبر
از خجالت خویش را در چاه دیجور افکند ۳

مهر رویت گر دم از صبح بناگوشت زند
فطرت خورشید را در طبع کافور افکند ۴

جان دمد در قالب آئینه عکس عارضت
محو حیرت سازد و لیک از خرد دور افکند ۵

ای که شوقت سر کشد از دستگاه دار و گیر
آتش بی طاقتی در قلب منصور افکند ۶

نغمه زیر و بم عشقت رسد در گوش ساز
شوق آهنگ جنون از تار تنبور افکند ۷

گر رسد در گوش اسرافیل غوغای درت
فهم محشر سازد و از دست خود سور افکند ۸

شربت وصلت اگر در کام مخموری رسد
نشئه جام شراب از چشم مخمور افکند ۹

رحم کن با طغرل محزون که ز آئین کرم
سایه دولت سلیمان بر سر مور افکند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - باده عشق تو در هر دل اگر جوش کند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - غنچه را لعل لبت دلخون کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.