شماره ۱۴۷ - تا قماش حسن او را کاروان از ناز بود

تا قماش حسن او را کاروان از ناز بود
مشتری را محمل سودا جرس آواز بود ۱

مردم از حسرت که زستغنا نمی گوید سخن
یاد ایامی که لعل او مسیح اعجاز بود! ۲

قامتش در بوستان حسن دیدم جلوه گر
در میان نونهالان چمن ممتاز بود ۳

از صبا تا مژده پیغام دیدارش رسید
چشم امیدم به راه انتظارش باز بود ۴

منشی صبح ازل زد قرعه فال مرا
عاقبت مرغ دلم در چنگ این شهباز بود ۵

دانه خالش بسان کهربا دل می کشد
افعی زلف کج او سخت افسونساز بود ۶

داشت چشم ساحرش در ملک دین یغماگری
تا کمان ابرویش را غمزه تیرنداز بود ۷

از جدائی همچو نی انجام عمرم ناله شد
لاله سان داغ دلم از حسرت آغاز بود ۸

در ازل صید معانی بال تیهو را کشاد
طغرل ما از پیش آن روز در پرواز بود ۹