شماره ۱۴۸ - هر کجا شوق توام ساغر کش آمال بود

هر کجا شوق توام ساغر کش آمال بود
صبح عشرت سربلند و شام غم پامال بود ۱

داشتم از زلف او سرمایه عیش ابد
تا سواد خط او بر روی دولت خال بود ۲

دیده آئینه بر رویش گشودند در ازل
عرض جوهر در زبان صورت او لال بود ۳

می زدم هر لحظه من دستی به دامان دعا
چون الف قدم به یاد ابروی او دال بود ۴

خاطر ما کی کند امروز یاد جام جم
بس که جام عشرت ما دوش مالامال بود! ۵

نیست جز سودای او در چارسوی اعتبار
مشتری گویا نشان مهره این فال بود ۶

چون نگاه اندر هوای عشق او پر می زدم
آشیان مرغ رنگم از شکست بال بود ۷

بس که سنجیدم به صبح شادمانی شام غم
کوه در میزان هجرش وزن یک مثقال بود ۸

حبذا طغرل که بیدل می سراید مصرعی
ماضی و مستقبل این بزم حیرت حال بود ۹