شماره ۱۵۲ - بود آن روز که چشمم به رخت باز شود

بود آن روز که چشمم به رخت باز شود
زنگ غم های دلم آئینه پرداز شود؟! ۱

قدحی از می میخانه چشمت نوشم
پرده شرم به مضراب جنون ساز شود ۲

از بساط رخ تو نرد تماشا ببرم
کشت این دانه به مات از همه ممتاز شود ۳

چه کنم چاره که با گرد وصالت نرسد
اسپ بختم که ز فرزین شده در تاز شود ۴

بیضقاسا دل و دین باخته در مهره غم
فیل اقبال من ای کاش که شهباز شود! ۵

ای خوش آن روز که این طغرل بی بال و پرم
جانب کوی تو یک بار به پرواز شود! ۶